Chartophylax

Δευτέρα 14 Μαρτίου 2011

Η δια νόμου κατάργηση της αξιοπρέπειας - Full Body Scanners

Όπως και σε τόσες άλλες πτυχές της ζωής έτσι και εδώ η τρομοκρατία ήρθε ως αφορμή/δικαιολογία για την καταπάτηση των προσωπικών ελευθεριών.

Ο λόγος για τους νέους σαρωτές σώματος - full body scanners - το νέο μέτρο ασφάλειας κατά της τρομοκρατίας που άρχισε να εφαρμόζεται στα διεθνή αεροδρόμια της Μεγάλης

Βρετανίας.

Ήδη εδώ και κάποια χρόνια πραγματοποιούσαν δοκιμές στο αεροδρόμιο Heathrow του Λονδίνου (μερικές φορές χωρίς να ενημερώνουν τους επιβάτες - έχω μια συνάδελφο πανεπιστημιακό που μου έλεγε πως πέρασε από κάτι ελέγχους που δεν ήξερε & δεν της είπαν τι είναι και όταν αποκαλύφθηκε η χρήση τους κατάλαβε ότι την "σκανάρανε") όμως τώρα η χρήση τους επιβάλλεται στο Λονδίνο και στο Μάντσεστερ ΔΙΑ ΝΟΜΟΥ!

Όπως αναφέρεται και στα ακόλουθα δύο δημοσιεύματα, από τον

Φεβρουάριο του 2011 τέθηκε σε λειτουργία νόμος που υποχρεώνει τους επιβάτες σε αποδοχή του ελέγχο - άρνηση του ταξιδιώτη να υποβληθεί σε τέτοιον έλεγχο έχει ως συνέπεια την άρνηση επιβίβασης στην πτήση του:

http://www.dailymail.co.uk/news/article-1247977/Full-body-scanners-intr

oduced-Heathrow-Manchester-airports-Lord-Adonis-seeks-allay-privacy-fears.html

http://www.dailymail.co.uk/news/article-1247715/Passengers-refuse-body-scan-Heathrow-Manchester-airports-barred-flights.html

Χαρακτηριστικά : "Air passengers who refuse to submit to controversial full body scans will be barred from boarding their flights.

The technology - which has been strongly condemned by civil liberties campaigners - began operating at Heathrow and Manchester airports ye
sterday.
Birmingham will follow suit later this month before the anti-terror devices are rolled out nationally.

Οι νέοι σαρωτές σώματος λειτουργούν με μια χαμηλής έντασης ραδιενεργό ακτινοβολία (βγάζουν μια ακτινογραφία δηλαδή) η οποία διαπερνά τα ρούχα και απεικονίζει επί της ουσίας το σώμα του εξεταζόμενου γυμνό...

Ο εξεταζόμενος κάθετε μπροστά από τους σαρωτές και σε ένα άλλο δωμάτιο υπάρχουν οι χειριστές που εξετάζουν τις εικόνες.

Όμως, ήδη υπήρξαν κρούσματα κακής χρήσης των εικόνων αυτών από χειριστές του συστήματος στο Λονδίνο.

Όπως περιγράφει το BBC, σε ένα περιστατικό η αστυνομία εξέτασε τη συμπεριφορά ενός 25χρονου χειριστή στις 10 Μαρτίου του 2010 (http://news.bbc.co.uk/2/hi/8584484.stm). Σε άλλη περίπτωση εκτύπωσαν φωτογραφίες κινηματογραφικού σταρ από αυτή τη σάρωση (http://www.prisonplanet.com/exposed-naked-body-scanner-images-of-film-star-printed-circulated.html).

Σε άλλο περιστατικό τσακώθηκαν ελεγκτές μεταξύ τους επειδή ο ένας σχολίασε το σώμα του άλλου: http://www.dailymail.co.uk/news/worldnews/article-1274380/Airport-security-guard-beats-colleague-manhood-jokes-walking-high-tech-body-scanner.html

Ένας πιλότος από τις ΗΠΑ κινδυνεύει να χάσει την δουλειά του και να απολυθεί επειδή αρνήθηκε να περάσει από τον ανιχνευτή: http://www.dailymail.co.uk/news/article-1322261/Pilot-walks-job-refusing-body-X-ray-scanner-airport.html Ως αποτέλεσμα μια μεγάλη ομοσπονδία πιλότων μποϊκοτάρει τη χρήση αυτών των σαρωτών: http://www.bigbrotherwatch.org.uk/home/2010/11/worlds-largest-association-of-pilots-boycotts-body-scanners.html

Αλλά ακόμα χειρότερα μια κοπέλα η οποία φόραγε σερβιέτα ξεφτιλίστηκε στις ΗΠΑ καθώς οι σαρωτές σώματος θεώρησε ότι έκρυβε κάτι ύποπτο : http://www.dailymail.co.uk/news/article-1333432/Humiliated-Female-passenger-subjected-patdown-sanitary-towel-showed-body-scanner.html

Και η ιστορία δεν σταματάει εδώ - στις ΗΠΑ αποκαλύφθηκε ότι η αρμόδια υπηρεσία Unites States Marshal Service αποθηκεύει και κρατάει σε αρχείο τις εικόνες από χιλιάδες ταξιδιώτες που έχουν σαρωθεί! Μένουν στο αρχείο δηλαδή, και το παραδέχτηκε και η ομοσπονδιακή κυβέρνηση: http://news.cnet.com/8301-31921_3-20012583-281.html

Φυσικά έγινε σάλος όταν αποκαλύφθηκε αυτή η συμπεριφορά, και κατατέθηκε αγωγή κατά του κράτους και της συγκεκριμένης υπηρεσίας (http://www.technewsdaily.com/lawsuit-filed-over-airport-scanner-privacy-health-concerns-0993/ & http://uniorb.com/RCHECK/tsa.htm).

Όμως καταρχάς πρέπει να αναρωτηθούμε εάν αποδίδουν αυτά τα μέτρα.

Αν και δεν προβάλλεται από τα ΜΜΕ, υπάρχει αντίλογος για την τεχνολογία αυτή καθώς μπορεί ο "τρομοκράτης" να ξεγελάσει τον σαρωτή. Αρμόδιοι μέσα από αυτή την "βιομηχανία" λένε πως μπορείς να περάσεις μεταλλικά αντικείμενα και υλικά που δεν περνάνε από τον παραδοσιακό ανιχνευτή μετάλλων. (http://www.upi.com/Top_News/US/2010/06/13/Experts-Whole-body-scanners-can-be-fooled/UPI-84861276469712/)

Εδώ συζητάτε η αποτυχία ενός τέτοιου σαρωτή να ανιχνεύσει τα υλικά για την κατασκευή μιας βόμβας (http://www.schneier.com/blog/archives/2010/01/german_tv_on_th.html)

Ακόμα χειρότερα, πράκτορες της υπηρεσίας TSA που οπλοφορούσαν ξεγέλασαν τους ανιχνευτές!!! http://www.nbcdfw.com/news/local/TSA-Agent-Slips-Through-DFW-Body-Scanner-With-a-Gun-116497568.html

Για ποιά ασφάλεια μιλάνε δηλαδή;

Όμως πέραν του ζητήματος ασφάλειας τίθεται και ένα ζήτημα υγείας - όπως αναφέραμε πιο πάνω, είναι μια μορφή ακτινογραφίας

Η αμερικάνικη εταιρία ασφάλειας TSA ισχυρίζεται ότι η χρήση των Full Body Scanners είναι απολύτως ασφαλής, και ότι η μέση δόση ακτινοβολίας που λαμβάνει ο εξεταζόμενος είναι 15 uSV. Όμως όσοι εναντιώνονται σε αυτή τη συσκευή λένε ότι η TSA μαγειρεύει τα αποτελέσματα καθώς τα 15 uSV είναι ο μέσος όρος ακτινοβολίας για όλο το σώμα ενώ ουσιαστικά την ακτινοβολία την απορροφά κυρίως το δέρμα - και πιστεύεται ότι το δέρμα και το κρανίο του εξεταζόμενου δέχεται 20 φορές περισσότερη δόση. Η δόση εξακολουθεί να είναι μικρή αλλά α. είναι πολύ περισσότερη από ότι ισχυρίζεται η TSA και β.οι επιπτώσεις της ακτινοβολίας στον ανθρώπινο οργανισμό λειτουργούν αθροιστικά... (http://www.technewsdaily.com/lawsuit-filed-over-airport-scanner-privacy-health-concerns-0993/)

Και φυσικά πάντα υπάρχει ο κίνδυνος κάπου σφάλματος στο μηχάνημα που μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη ακτινοβολία. Οι υποστηρικτές του "υγιούς" αυτής της εξέτασης λένε ότι η πιθανότητα να πάθεις καρκίνο από αυτή την εξέταση (μόνο από αυτήν και όχι αθροιστικά με άλλες ακτινογραφίες κλπ) είναι μια στα 30 εκατομμύρια... μικρή; Όχι αν αναλογιστεί κανείς ότι το 2007 ταξίδευσαν με αεροπλάνα περίπου 2,75 δισεκατομμύρια επιβάτες (http://www.iata.org/pressroom/pr/pages/2007-24-10-01.aspx) ενώ στις ΗΠΑ για το έτος 2008 μονάχα ταξίδευσαν περίπου 800 εκατομμύρια (http://www.numberof.net/number-of-airline-passengers-per-year/). Άρα αυτή η τεχνολογία θα προξενεί καρκίνο σε 91 ανθρώπους ετησίως στην καλύτερη περίπτωση - και αυτό είναι το αποδεκτό/ διαφημιζόμενο από την βιομηχανία νούμερο. Εδώ μπορείτε να βρείτε αναφορά για αρκετούς επιστήμονες που δεν δέχονται τα επίπεδα ακτινοβολίας και την επικινδυνότητα που διαφημίζουν για το μηχάνημα: http://www.dailymail.co.uk/sciencetech/article-1330857/Terrorists-likely-cancer-airport-body-scanners-scientist-claims.html

Έτσι έχουν τα πράγματα και μέχρι το τέλος του μήνα θα υπάρχουν τέτοιοι σαρωτές και στο αεροδρόμιο του Birmingham & μέσα στο έτος θα υπάρχουν σε όλα τα αεροδρόμια της Μεγάλης Βρετανίας. Και όποιος προτιμά να κρατά την αξιοπρέπειά του και να μην "σαρώνεται" δεν θα μπορεί να πετάξει με την πτήση του. Αντίστοιχα ασκούνται πιέσεις στον Καναδά να υιοθετήσει αυτές τις συσκευές (http://www.torontosun.com/news/canada/2010/09/11/15318646.html) ενώ ήδη λειτουργούνται σε πολλά αμερικάνικα αεροδρόμια.

Αλλά φυσικά, η τεχνολογία αυτή αλλά και το θράσος της εκάστοτε κυβέρνησης που δια νόμου την εφαρμόζει χωρίς να σέβεται τους πολίτες δεν σταματά στην "ασφάλεια" των αεροδρομίων: ήδη δοκιμάζουν αυτή τη τεχνολογία σε φορητές μονάδες που σαρώνουν αυτοκίνητα και σπίτια και ανθρώπους που περπατάνε στον δρόμο, αλλά ακόμα και συσκευές που ανιχνεύουν την κίνηση των ματιών, δηλαδή το που κοιτάμε! Και δεν νομίζω να πιστεύετε ότι δεν θα χρησιμοποιηθεί αυτή η τεχνολογία για το καλό μας!

http://www.naturalnews.com/031603_surveillance_police_state.html

http://www.bigbrotherwatch.org.uk/home/2011/03/usa-to-begin-body-scanning-pedestrians.html

http://www.rawstory.com/rs/2011/03/08/exclusive-if-we-dont-fight-tsa-like-security-coming-to-sidewalks-football-games-texas-rep-warns/

Οπότε που βρισκόμαστε;

Υπάρχει τεχνολογία που παραβιάζει την αξιοπρέπειά μας, μας βλέπει γυμνούς και ετοιμάζεται η αντίστοιχη που θα βλέπει μέσα από σπίτια, αυτοκίνητα κλπ.
Αυτή η τεχνολογία εφαρμόζεται δια νόμου γύρω μας.
Όποιος δεν συμμορφώνεται έχει επιπτώσεις (στα αεροδρόμια δεν επιβιβάζεται στην πτήση - ευτυχώς που δεν πάει και φυλακή δηλαδή!).
Όλα αυτά γίνονται για την ασφάλειά μας!

Δηλαδή, το κλασσικό δίλημμα των δικτατορικών καθεστώτων του 21ου αιώνα: πούλα την αξιοπρέπειά σου και τα προσωπικά σου δεδομένα για να αγοράσεις την (εικονική) ασφάλεια που σου πουλάμε.

Ήδη αρνήθηκαν επιβίβαση σε μια μουσουλμάνα που αρνήθηκε να υποβληθεί σε αυτή την εξέταση κατά την πτήση Μάντσεστερ - Πακιστάν: http://www.dailymail.co.uk/news/article-1255104/Muslim-women-barred-flight-refusing-naked-body-scan.html

Και αυτοί οι σαρωτές χρησιμοποιούνται όλο και περισσότερο! Όπως συγκεντρώνονται σε αυτή τη σελίδα -με αντίστοιχα δημοσιεύματα για να επιβεβαιώνεται η χρήση τους - τέτοιες συσκευές λειτουργούνται στα ακόλουθα αεροδρόμια:

http://www.bigbrotherwatch.org.uk/home/2010/06/airports-with-body-scanners.html

Τι κάνουμε λοιπόν την επόμενη φορά που θα ταξιδέψουμε; Όταν πρέπει να επιστρέψουμε από επαγγελματικό ταξίδι και μας ζητήσουν να περάσουμε από τον σαρωτή; Περνάμε;

Αν θέλετε μπορείτε να συμμετάσχετε στο ακόλουθο δημοψήφισμα: http://micropoll.com/t/KEsTIZBwpG

Πέμπτη 17 Φεβρουαρίου 2011

The science of human implants is not close, it is already here.

There's a lot of talk about RFID chips - Radio Frequency ID - chips that can be read from a distance (without contact). Such chips are found in ePassports, products, smartcards & ID cards... but the ultimate goal, even "common sence" wants these chips implanted in human bodies.

In this post we will discuss how, where & since when RFID chips are being implanted in human bodies today.

An american company called Verichip Corp. produces the most popular humanRFID , the only one that has been approved from the FDA. Here the initial approval is being discussed in 2002: http://www.wired.com/politics/law/news/2002/10/55952 & here you can see the approval document of the second version of the chip: http://www.scribd.com/doc/22533693/FDA-Approval-VeriChip-RFID-Implant-Class-2-Device-12Oct04. The company merged on the 10/11/2009 with Steel Vault Corporation creating the company called " Positive ID " (http://www.positiveidcorp.com/).

The size of the chip is very small - smaller than a grain of tice, and its impant procedure is very easy a fast, carried out with a hypodermic needle.

Last trend in technology? No. The Verichip is available for purchase for years (http://www.zdnet.com/blog/btl/verichip-goes-consumer-with-its-implantable-rfid-chips-would-you-buy/8567)...

As mentioned in this article, the initial marketing strategy for the Verichip involved health applications -e.g. the chip is conected with a database with all the bearer's health records, illnesses, tests etc, so that in case of emergency the first responders can just scan the patient & have all his medical history available.

Here is an advert of that company:

So, it is implanted fast with ease. Here are two videos of the whole implant procedure:

It is true, someone can volluntarily go to the doctor and get such an implant. In the Nederlands they already have a commercial use for this. In a 2004 (!) article Andrew Losowsky reports to the Guardian a place called Baja Beach Club in Rotterdam, which offers the RFID services. A customer can link his RFID implant with a bank account, and then he becomes part of the elit clientel which can enjoy the services of the club without carrying money or ID, just by being scanned (http://www.guardian.co.uk/technology/2004/jun/10/onlinesupplement1). That's back in 2004...

Apart from entertainment though, and the ease of bank transactions, as already mentioned the verichip has a health application angle as well. And if you choose not to follow that route then maybe a pandemic crisis will convince you!

In 2009 Verichip won the patent for the creation of an implantable chip that will trace H1N1 and other viruses! (Reuters: http://www.reuters.com/article/2009/09/21/us-verichip-shares-idUSTRE58K4BZ20090921). For the record, as soon as Verichip anounced this its stock went up 186%!

Here is the 2009 announcement: http://www.businesswire.com/portal/site/google/?ndmViewId=news_view&newsId=20090921005478&newsLang=en

So there are two ways that will lead us to the implant: 1. Identification (& bank transactions) and 2. Health issues (either our own or of those around us)...

It hasn't been long since the mandatory vaccination of health personel (and not only) against H1N1 was discussed, to keep them from infecting others ( http://lawandbiosciences.wordpress.com/2009/10/13/mandatory-h1n1-vaccinations/ .http://www.naturalnews.com/026723_health_vaccines_immune_system.html ).

How easy it is to blackmail us "for the good of our society"? Or rather, are they going to force us?

But the Verichip is not the state-of-the-art chip implant after all. There is another implantable chip - the "powder" type one - that has ALREADY been developed and used by Hitachi.

One can read in detail in an article by Tim Hornyak on the February 2008 issue of Scientific American (http://www.cs.virginia.edu/~robins/RFID_Powder.pdf) the procedure and manifacture of the μ-chip & the powder chip...

The powder chip has miniscule dimensions 0.05mm x 0.05mm x 0.005mm. In other words it is invisible to the naked eye. No wonder several scientists refer to it as a "marking".

By the way, the above picture from the Scientific Amrican article, represents the chips' dimensions magnifyed by a power of x10.

So what is the conclusion?

The technology of RFID microchips implantable to human beings is here today, it is already being used and it is not a Sci-Fi scenario of the future.

Η τεχνολογία των ανθρώπινων εμφυτεύσεων δεν είναι κοντά, είναι ήδη εδώ.

Πολύς λόγος γίνεται στις μέρες μας για τα RFID τσιπ - Radio Frequency ID - τα οποία μπορούν να διαβαστούν από απόσταση. Τέτοια τσιπ βρίσκονται μέσα στα διαβατήρια, σε προϊόντα, θα μπούνε στις ταυτότητες κάρτες του πολίτη φοροκάρτες... όμως ο απώτερος σκοπός, ακόμα και η "κοινή λογική" θέλει αυτά τα τσιπ να εμφυτεύονται στα ανθρώπινα σώματα.

Σε αυτή την ανάρτηση θα συζητήσουμε το πως, που και από πότε εφαρμόζονται εμφυτεύματα τσιπ στο ανθρώπινο σώμα σήμερα.

Η αμερικάνικη εταιρία Verichip Corp. παράγει το πλεον διαδεδομένο ανθρώπινο εμφύτευεμα RFID, το μοναδικό εγγεκριμένο από τον αμερικάνικο οργανισμό τροφήμων και φαρμάκων (FDA). Εδώ συζητάται η αρχική του έγκριση το 2002 (http://www.wired.com/politics/law/news/2002/10/55952) και εδώ μπορείτε να δείτε το έγγραφο της έγκρισης της δεύτερης μορφής του τσιπ (http://www.scribd.com/doc/22533693/FDA-Approval-VeriChip-RFID-Implant-Class-2-Device-12Oct04). H εταιρία συγχωνεύτικε στις 10/11/2009 με την Steel Vault Corporation για να φτιάξει την Positive ID (http://www.positiveidcorp.com/).

Το μέγεθος του τσιπ είναι πολύ μικρό - μικρότερο από ένα σπόρο ρυζιού, και η εμφύτευσή του γίνεται ανέμακτα με μια σύριγγα κάτω από το δέρμα.
Τελευταία λέξη της τεχνολογίας; Όχι. Το Verichip είναι διαθέσιμο για αγορά εδώ και χρόνια (http://www.zdnet.com/blog/btl/verichip-goes-consumer-with-its-implantable-rfid-chips-would-you-buy/8567)... Όπως αναφέρεται στο άρθρο αυτό, το αρχικό μάρκετινγκ του Verichip αφορά τις εφαρμογές υγείας - π.χ. να είναι συνδεδεμένο το τσιπ με όλα τα αρχεία υγείας, εξετάσεις κλπ, ώστε σε μια ανάγκη να γνωρίζουν αυτόματα οι θεράποντες ιατροί πως να αντιμετωποιίσουν ένα επείγον περιστατικό.

Δείτε ένα διαφημιστικό της εταιρίας:

Πολύ εύκολη και γρήγορη τοποθέτηση λοιπόν. Ακολουθούν δύο βίντεο με όλη τη διαδικασία εμφύτευσης:

Πράγματι ήδη μπορεί κάποιος εθελοντικά να πάει στον γιατρό του και να αποκτήσει ένα τέτοιο εμφύτευμα. Στην Ολλανδία ήδη το εκμεταλλέυονται εμπορικά. Σε άρθρο του 2004 (!) ο Andrew Losowsky αναφέρει στον Guardian το μαγαζί Baja Beach Club στο Ρότερνταμ Ολλανδίας παρείχε την υπηρεσία σύνδεσης εμφυτευμένων τσιπ με τραπεζικούς λογαριασμούς ώστε αυτή η "ελίτ" πελατών να μπορούν να απολαμβάνουν τις υπηρεσίες του χωρίς να πρέπει να κρατάνε μαζί τους χρήματα, κάρτες ή ταυτότητες (http://www.guardian.co.uk/technology/2004/jun/10/onlinesupplement1). Από το 2004...

Πέραν όμως της διασκέδασης και της πρακτικότητας στις συναλλαγές, το verichip προωθείται όπως είπαμε για ιατρικούς λόγους. Και αν δεν επιλέγετε αυτή την ευκολία θα έρθει μια πανδημία να σας πείσει!

To 2009 η Verichip κέρδισε την πατέντα για την δημιουργία τσιπ που θα εντοπίζουν τον ιό Η1Ν1! (βλ. Reuters: http://www.reuters.com/article/2009/09/21/us-verichip-shares-idUSTRE58K4BZ20090921). Άσχετο αλλά σχετικό: μόλις το ανακοίνωσε η Verichip η αξία της μετοχής της ανέβηκε 186%!

H ανακοίνωση του 2009 σχετικά: http://www.businesswire.com/portal/site/google/?ndmViewId=news_view&newsId=20090921005478&newsLang=en

Οπότε έχουμε δύο δρόμους να οδηγηθούμε στο εμφύτευμα: 1. Την ταυτοποίηση και 2. Την διασφάλιση της δικής μας υγείας αλλά και των άλλων...

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από οταν συζητήθηκε ο υποχρεωτικός εμβολιασμός του προσωπικού υγείας ( και όχι μόνο) κατά του Η1Ν1 για να μην "κολλήσουν" τους ασθενείς τους ( http://lawandbiosciences.wordpress.com/2009/10/13/mandatory-h1n1-vaccinations/ .http://www.naturalnews.com/026723_health_vaccines_immune_system.html ).

Πόσο εύκολα λοιπόν θα μας εκβιάσουν για το καλό της κοινωνίας; Ή μήπως θα μας υποχρεώσουν;

Αλλά το Verichip δεν είναι η τελευταία λέξη της τεχνολογίας. Υπάρχει ένα άλλο τσιπ τύπου "πούδρας" που έχει ΗΔΗ κατασκευαστεί από την Hitachi.

Όπως παρουσιάστηκε αναλυτικά στο άρθρο του Tim Hornyak στο τεύχος του Φεβρουαρίου 2008 του επιστημονικού περιοδικού Scientific American (http://www.cs.virginia.edu/~robins/RFID_Powder.pdf) περιγράφει πως κατασκευάστηκε και λειτουργεί το μ-chip & το powder chip...

Το τσιπ πούδρα λοιπόν έχει διαστάσεις 0,05 χιλιοστά Χ 0,05 χιλιοστά Χ 0,005 χιλιοστά. Με λίγα λόγια είναι αόρατο στο γυμνό μάτι και χαρακτηρίζεται και "χάραγμα" από αρκετούς επιστήμονες.

Υπ' όψην, στο από πάνω σχήμα τα τσιπάκια αναπαριστώνται σε μεγέθυνση Χ10 φορές.

Πιο είναι το συμπέρασμα λοιπόν;

Η τεχνολογία των εμφυτευμάτων τσιπ στο ανθρώπινο σώμα είναι εδώ, είναι σε εφαρμογή και δεν αποτελεί σενάριο επιστημονικής φαντασίας.

Τρίτη 21 Δεκεμβρίου 2010

Too many mind.. Viols, Tunings, Books, Traveling & Science (every now & then)...

Right!

So many things took place over the last weeks (or rather months) that I constantly wanted to write about but honestly found no time to. I'll try to describe a few while doing some chores on another window/screen (what? you didn't know I have two monitors connected to my PC?).

Μουσική... or Music:

Alot have taken place concerning music in my life. I finally went after my intentions of studying music properly (with a teacher & everything) that I had decided upon in the summer... with a twist. Instead of studying guitar (classical or otherwise) I chose to go after what I originally (& should say always) wanted to learn as early as 1992-3, the Viola da Gamba!

The Bass Viol (or Viola da Gamba) I am studying with.

But where can someone learn this instrument? It is difficult to locate a teacher, I'll admit, especially in Athens (although there is a good one). Intrinsically, it suits my lifestyle better to take up lessons in the UK rather than Greece, so I started collaborating with Wendy Hancock near Nottingham. The first experience with the viol is amazing - it's so different from a guitar. The left hand seems common in both instruments so the transition was more easy, but the right hand (the bow) is extremely difficult & awkward to me. On the same time it is marvelously intriguing & it's difference is so, I don't know how to put it. Plucking notes with the right hand on guitar-like instruments seems fragmented contrary to arched instruments in general (& the Viol in particular) where you have a more fluent sound. Or at least that's the feeling I got. Plus I approach bowing as something closely related to breathing which is just breathtaking.

The whole lesson experience was quite nice - it has been maybe a decade since my last classical guitar lesson - and Wendy is a fantastic teacher. I can't wait to get back to Nittngham in a ocuple of months to continue. Yes in a couple of months as that's the only possible way for me to study - condensed lessons every couple of months. Now I am studying over here all the things Wendy tought me plus the next series of easy pieces.

The bass clef (fa) is a bit difficult to get used to as I still think in terms of the Sol clef. But I am happy to study towards that & I so much enjoy playing even the simplest tunes.I guess it's the sound of the Bass Viol that intrigues me the most.

Indirectly (or directly) connected to that is the tamperament issue...

I was always fasinated by different than standar tunings heard in baroque and preclassical recordings, & I did have a vague perception of what it is all about, but recently I started looking into it more systematically. I think this played a role in choosing the Viol over the guitar, as the Viol has movable frets & has an "old" repertoire - ideal for using an older tuning (e.g. we are using Vallotti tuning with La or A at 415Hz). So I went looking for some literature on tunings & tamperaments, & I stamlbed upon the following blog:
http://panadam.wordpress.com/
I remember mr. Adam from my early guitar days as I had attended a couple of his baroque music & interpretation workshops - so I asked some questions about books on tamperament. Have a look here for some suggested reading: http://panadam.wordpress.com/comments-questions-2010/#comment-146

I bought the book "How equal tamperament ruined harmony: and why you should care" from Ross Duffin & I got some interesting review from mr. Adam (look here) and a reference to the review from a journal (look here). To sum it up, that book has a more historical/ simplistic approach to the subject & probably contains some errors. Still it is a good read, especially for travelling (I read it during flights between Athens, Franfurt, Amsterdam, Munich and Manchester).

The next step towards understanding the Temperament issue is Mark Lindley's book "Lutes, Viols & Temperaments", which I also begun reading on airplanes (this time including Thessaloniki as a destination), although I have to say it's less easy than the previous one and is not the ideal companion for flights.

Just a quick note, to deal with tuning I use my iPhone (yes, it's true) and specifically the Cleartune application. It is cheaper than a chromatic tuner & I test it against one only to find it as accurate as expected (& it does include the Vallotti tuning) .

One cool feature is that you can switch from A B C notation to what I am accustomed to, i.e. La Si Do etc. Unfortunately not all music related iPhone apps have that feature.

So that's pretty much it about music, trying to study it that is in between flights as the last two months have been full of flights. I went to Manchester, Amsterdam, Thessaloniki, always connecting through Germany, for business & study related issues (like handing in my MSc dissertation & planning my future PhD). I always used Lufthansa or a Star Alliance affiliated company taking advantage of miles. The good thing is I will be eligible for the Lufthansa 2010 Silver Promotion that gives you frequent flyer status after you make 30 flight segments within this year, which I just completed the day before yesterday returning from Amsterdam. Hurray for me but it was a difficult flight as our plane was stuck on a runway in Paris & it took something close to 5 hours to get back to Munich... so we were marooned over there... everything in the Airport was already closed by the time the plane arrived. You can imagine how the crew was when the plane arrived, after being stuck with passengers inside the airplane on the tarmak for 5 hours! Oh anyway, I am safely back right now & that's all that matters. I am getting tired of travelling but the frequent flyer thing will definetly help.

So yes, I finished the MSc & you would imagine that I have more time on my hands, but it is quite the opposite actually. Apart from paving the way towards the PhD, there are several research projects that have been waiting for the MSc to finsih to start, & I am trying to organise an international workshop in the UK which is a nightmare on its own.

I also started reading a book concerning biometrics and the new world order. In Greece there's alot of discussions going on due to the fact that from 2011 an new digital ID will be distributed (initially on a voluntary basis) and there are discussions on RFID & the such. This book approaches this issue from a religious point of view with a very informed & pragmatistic view - as far as I've read I really like it. You can find some links here & here. Also a good book to read on a plane.

Now I really need to get back to work - will try to find time to write more later on (hopefully within this calendar year!).

Καλά Χριστούγεννα.

Σάββατο 25 Σεπτεμβρίου 2010

Coutoo by Andreas, the Serpent Crown & a general note on comics...

I recently decided to move the complete of my comic collection from my parents' house. I originally made a selection when I got married & tooke the best ones & the graphic novels etc to have in the big "σκαλιέρα" of the living room... but now I guess it's the time to (buy a new set of shelves for the bedroom &) take care of all those issues.

During that transport I bumped into several titles & I started reading again, but the first one I read was in my house all along, it was "COUTOO" by Andreas. Streight after that was the "AVENGERS: SERPENT CROWN" TPB by marvel.

I can't help but write about the big differences of these so different types of comics.

Although German in origin I perceive Andreas as a "french school" artist, mainly because when I got aquainted with his work (back in the early ninties) it was through the french big comic houses (Lombard, Dargaud etc), digging up on the first flour of Librairie Kaufmann in Athens. All those "french" comics are so well treated by the publishers, large sizes, hard covers, excellent quality of print... the downside is that they are in french! Thank good for my french-speaking school for that, I was able to read them.

On the other hand the old marvel comics are so familiar as I literally grew up in the eighties reading them & collecting them from a few (counted on the fingers of one hand) kiosks scattered allover Athens & Glyfada who brought "imported comics"... I think that's why I bought the Serpent Crown, I actually had (from Monastiraki) one of the original 70s issues & wanted to read the whole story. That's pretty much my situation nowadays. In my 32 years of age I every now & then find something original to read (which usually is something like Rutu Modan's "Exit Wounds") or dig up some new TPB that collect all the issues I was missing from a certain arc.

So I ended up reading those two comics within a week's time. I so much enjoyed the Andreas' one! The feeling was so nice, so "noir" I couldn't stop reading (& happily french language was not a serious obstacle). The serpent crown on the other hand was... well... boring is not exactly the word for it but...

This difference in the storyline, in the quality of the drawings, in the language etc made me wonder how on earth did these comics (the french school) never made it big time!

After reading Coutoo I went to mycomicshop to see which albums of Andreas were printed in english. I was shocked! I mean almost nothing made it to english print!!! On the other hand if you check amazon.fr you will be dazzled with the many different titles available. I don't understand this.

Coutoo is a detective story in a typical noir atmosphere where the main hero hunts down a serial killer, coutoo (which if freely translated from french means knife), who was also hunted down & killed (?) by his father (also a detective). Very nice plot & classic pictures drawn here & there. Works like that in my mind transform the whole comic media from child/adolescent oriented to adult oriented.

The seprent crown on the other hand deals with the ever complicated adventures of the Avengers streight after the Scarlet Which's & Vision's marriage, involving time travel to the wild west, voyage to a parallel dimension & stuff like that, ending up to the infamous "serpent crown"... The storyline has several weak points (even for a marvel comic book).

My interest to the Serpent Crown started back in (1990 or was it 1991?) during the Atlantis Attacks arc among the Marvel Annuals. That's why I hunted down comicbooks involving that serpent crown... oh, well I was let down that's for sure. But this brings me to another issue alltogether. I see how Marvel collects & prints TPB with "omnibus" pritned on or how they collect storylines like "Inferno" or "Acts of Vengence" & I am puzzled... should I get the TPB or should I buy the original comics from interent sellers??? I honestly do not know what I would enjoy the most. On one hand a TPB looks far better on a shelf & is easy to carry everything bound together on one book. On the other hand with the original comics you get all the non comic content which can strike a note of nostalgia if you were reading stuff like that when young. Also the paper on printed comics was not glossy. Now, is that a good thing? I do not know! Reading the serpent crown on glossy paper made me feel strange. I think it was made & coloured for that cheap non-glossy paper & when printed in gloss it looked somehow "cheap"? I don't know. I am sceptical about that.

So anyways, Coutoo was placed back in the "σκαλιέρα" in the living room and Serpent Crown is waiting to be placed with the rest of the comics & issues on the new IKEA shelves I have my eye on...

Now next to my bed is found Andreas' "RORK Tome I Fragments"... I think Rork is his masterpiece... which means I need to save money to start buying th "Capricorne" series...

By the way, I hade some meetings in athens last week & I managed to get earlier than expected with the Metro, so I stopped by Public to have a lok at their comic book section. I was impressed alright, too many titles to choose from (although no Andreas!). But one thing really annoyed me!

As soon as I bought my iPhone I loaded the free app "Price Check". This is one of those apps which scan the barcode of products & then can look online on stores for a price check or create a library or wishlist. Now, I am not the guy who will check the price of a book on amazon before I buy it from a bookstore, but I was looking forward into scanning things I intend to buy in the future so that I can look them up back home.. unfortunately Public has replaces all the barcodes with its own ones!!! So scanning was not possible. I was so let down as I actually bumped into a graphic novel that looked quite interesting.

It was a Sherlock Holmes graphic Novel, the "A STUDY SCARLET"... hmmm, I flipped the pages & it looked interesting, it did remind me a bit the "LOGICOMIX" one, but maybe that's just me.

Oh anyway.